Профиль пользователя Hitoe๑۩۞۩ღ.｡.ⓗⓘⓣⓞⓔ.｡.ღ۩۞۩๑ФотографииБлогСпискиДополнительно  |  Сервис Справка |
|
๑۩۞۩ღ.｡.ⓗⓘⓣⓞⓔ.｡.ღ۩۞۩๑♫ ♬ ♪ Hey!! Guyz Welcome to my World!! Let'z Check it out!! ♫ ♬ ♪
марта 24 { S a l a r y - -G a l z }
อุ๋ยก็เหมือนกันค่ะ... สำหรับอุ๋ยเวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน แต่ช่วงเวลาที่อุ๋ยรู้สึกดีที่สุดในช่วงเวลาเรียน ตั้งแต่ประถม ยันมหาลัย...คงเป็นช่วงมัธยมเนี่ยละค่ะ... ยอมรับว่า6ปี สำหรับมัธยมและ 4 ปีสำหรับมหาลัย..มันแตกต่างกันมากมาย แต่สิ่งที่เหมือนกันคือเวลาผ่านไปเร็วเหมือนๆกัน...แต่ช่วงเวลาดีๆที่สามารถเก็บเกี่ยวได้ คือช่วงเวลาอยู่มัธยม ที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการเนี่ยละค่ะ... แอบสังเกตเหมือนกันว่า สมาชิกมัลติพลายหลายๆคนจบจากตอพ.เหมือนกัน...อุ๋ยจบรุ่น 19 นะคะ ใครเด็กตอพ.เหมือนกันแวะมาคุยกันได้นะคะ เนอะๆออย กันกัน และน้องโค้ก อิอิ(ไม่คิดว่าจะเจอเด็ก ตอพ.ในนี้เรยนะเนี่ย-*- ) ช่วงเวลาที่อุ๋ยอยู่เตรียมพัฒน์ อุ๋ยได้ลองทำอะไรต่างๆมากมายทั้งทำงานกลุ่มเพื่อนเพื่อเพื่อน...เป็นนักร้องประสานเสียงของโรงเรียน แข่งดนตรีสิ่งแวดล้อม(ตั้งวงดนตรีหญิงล้วนของตัวเองชื่อวง"ตามใจ" ตำแหน่งมือเบสและคอรัส และมีโอกาสได้เข้ารอบ30วงสุดท้ายของฮอตเวฟมิวสิคอวอร์ดครั้งที่ 6 ด้วยคะ) ได้ไปแข่งดนตรีไทย ของกลุ่ม4 กรมสามัญศึกษา และได้รางวัลที่1ที่2 กลับมาทุกครั้ง วงอะคูสติกด้วย ได้มีโอกาสเรียนวิชาช่างอะลูมิเนียม..(เพราะไม่อยากเรียนจัดดอกไม้เย็บปักถักร้อยหรือเลี้ยงปลา -*- ไม่เชื่อล่ะสิว่าหน้าตาแบบนี้ไปเรียนช่างอะลูมิเนียมน่ะ-*-) ได้รู้จักเพื่อนๆที่น่ารักมากมาย....มีช่วงเวลาดีๆด้วยกัน...และอุ๋ยก็ไม่เคยลืมมันเลยจนวันนี้....เวลาช่างผ่านไปไวนะ....
จนวันนี้...ผ่านมาแล้วอีก 4 ปี...เป็น4 ปีที่ทำให้อุ๋ยรู้จักโตขึ้นมาอีกขั้นหนึ่ง....ตอนนี้อุ๋ยเรียนจบแล้ว...และกำลังจะเป็น"มนุษย์เงินเดือน" ...แต่ตอนนี้เป็น"มนุษย์ตกงาน"อยู่-*- เพื่อนมีงานกันหมดแล้วอุ๋ยยังหาไมได้เลย...แอบเครียด....-*- ใครมีช่องทางอะไรวานช่วยแนะนำทีค่ะท้อแท้เหลือเกิน... อ่ะต่อๆๆ ผ่านมาแล้วสี่ปี ช่วงเวลาดีๆก็มีเหมือนกัน...แต่...คงน้อยกว่ามัธยมมากมายนัก...เพราะปี1 และปีสองอุ๋ยไม่ค่อยอยู่ในเอกเลย...ไม่ค่อยสนิทกับใคร แต่จะสนิทกับเพื่อนๆเอกอื่น...และเอาเวลาไปทำสโม ซะหมด...สนุกนะ..เวลาอยู่สโมรู้สึกมีความสุขเหมือนหลุดไปอยู่อีกโลกนึง...โลกที่เป็นโลกของอุ๋ยอย่างแท้จริง....อุ๋ยได้มีโอกาสลองทำงานติดต่อประสานงานกับผู้หลักผู้ใหญ่ ที่นี่สอนให้อุ๋ยทำงานกับคนหมู่มากเป็น..สอนให้ทนกับแรงกดดันหลายๆอย่างได้ สอนให้อุ๋ยรู้จักทีมเวิร์ค...สอนให้อุ๋ยรู้จักมิตรภาพ...และทุกๆอย่าง...แต่อุ๋ยก็ไม่สามารถทำได้นาน เพราะอุ๋ยเรียนหนักกว่าเอกอื่นๆทั่วๆไป...จึงต้องถอยห่างออกมา....ช่วงนั้นเองที่ได้มีโอกาสเรียนรู้เพื่อนๆในเอกบ้าง....เริ่มเห็นข้อดีของคนนั้นคนนี้บ้าง เรียนรู้กันไป.... แต่กว่าจะมีเพื่อนที่สนิท เริ่ม รัก เริ่มรู้ใจกันจริงๆก็ปาเอาเทอมสุดท้ายแล้ว...ดีจัยนะที่ได้รู้จักเพื่อนๆแบบพวกเทอ...ทั้งเชอร์รี่ ชุ บิ๊ก จุ๋ม เตย วี.....รักพวกเทอมากๆเลยนะ..ก่อนหน้านี้ไม่เคยคิดเลยว่า...ในมหาลัยจะสามารถหามิตรภาพที่ดีๆแบบนี้ได้...เพราะอุ๋ยเชื่อว่ามันคงมีแต่ในมัธยมเท่านั้น....ต่อจากนี้พวกเราคงเจอกันน้อยลง..ต่างคนต่างแยกย้ายกันมีชีวิตของตัวเอง...มีการมีงานที่ดีๆทำ....และพวกเราก็จะเป็น"มนุษย์เงินเดือน" กันแบบคนอื่นๆ...........อย่าลืมกันล่ะ........... ว่ากันต่อเรื่องงานบ้าง...ช่วงนี้ก็เครียดๆเรื่องยังหางานทำไมได้...อยากเรียนต่อก็ไม่มีเงินเพราะพ่อแม่ไม่ออกให้เรียน..ต้องเก็บเงินเรียนเอง...แอบเครียด...แต่ทำไงได้...จะพยายามให้ดีที่สุดแล้วกัน...เรื่องแอร์คงพักไว้ก่อนอาจจะไม่ได้เป็นแล้ว...ต่อให้พยายามแค่ไหนก็เหอะ..ตอนนี้ก็ขอพยายามอย่างอื่น...ไปพลาง...ๆก่อน....อาจจะไมไดเครียดเรื่องงานอย่างเดียวหรอก...เครียดเรื่องอื่นด้วย....ยังปล่อยวางไมได้....
อ้อ..หลายๆคนคงแปลกใจกันใช่ไหมคะว่าทำไมอุ๋ยบอกว่าลาบวชแต่ยังไมไปซะที..คืออุ๋ยติดสมัครแอร์ สมัครงาน และหาหมอเรื่องกระดูกสันหลังคดน่ะค่ะ...ช่วงนี้หมอนัดอาทิดนึงสามครั้ง...ไปจัดกระดูกใหม่...เลยยังไปไหนไมได้...ฟิตเนสก็ดร็อปไว้ไมได้เล่นเลยกินอย่างเดียวเลยช่วงนี้...อ้วนสิ..-*- หมอให้ว่ายน้ำได้อบ่างเดียวห้ามทำอย่างอื่นเด๋วกระดูกเคลื่อน-*- ...แต่ไมใช่ว่าจะไม่บวชนะคะ บวชค่ะบวชเหมือนเดิม ตั้งใจแล้ยังไงก็ไม่ผิดคำพูดแน่นอนแต่ไป วันที่ 29 มีนาค่...ระยะเวลาเหมือนเดิมค่ะ ครึ่งเดือนหรือ 1 เดือน...หรืออาจจะกลับก่อนถ้าหมอเรียกให้กลับมารักษากระดูกอีก.. เฮ้อ....กุ้มจัง.....เมื่อไหร่จะได้งานเนี่ยยย-*- ก่อนจะปิดประเด็นในวันนี้...แอบดีใจนิดส์นึง...ที่เกรดออกแล้ว 1ตัวจากสามตัวที่ลงไว้...แม้จะไม่ได้เอ แบบที่หวังเอาไว้แต่ก็นะ...ยังดีกว่าได้ซีนี่นา-*- ร่วมดีใจกันหน่อยค่ะ เหมือนประจานเกรดตัวเองเลยวุ้ย-*- เรียนไม่เก่งหรอกค่ะถูๆไถๆเอา 55+ จบได้ก็เป็นบุญมากโขแล้วเนี่ย กร๊ากกกก марта 02 { ป ระ กา ศ ลา บ ว ช ค่ะ }หลังจากที่นู๋อุ๋ยสอบเส็ดในวันที่ 6 มีนาคม 2550 นี้ ในวันที่ 11 มีนาคม ซึ่งเป็นวันเกิดของอุ๋ยเองนั้น อุ๋ยมีความตั้งใจมากนานมากแล้วค่ะ ว่าจะต้อง"บวชชีพราหมณ์" ให้ได้ค่ะ....แต่ไมได้บวชเพราะอกเดาะแต่อย่างใดนะคะ แต่เบวชเพราะอยากบวชให้ตัวเองและบวชให้แม่ด้วยค่ะ โดยกำหนดการของการไปวิปัสนากรรมฐานในครั้งนี้ คือ วัดป่า ชื่ออะไรไม่ทราบยาวมากๆจำไมได้ค่ะ -*- จังหวัดนครนายกค่ะ ไปเป็นเวลา 1เดือน 11มีนาคม-15 เมษายนค่ะ....ขอประกาศให้ทราบว่าจะติดต่ออุ๋ยไมได้ชั่วคราวนะคะเพราะว่าเค้าห้ามเอามือถือไป ห้ามเอาอะไรที่จะทำให้มีกิเลสเกิดไปเลยซักชิ้นค่ะ -*- หากมีไรก็ให้รีบติดต่อก่อนวันที่ 11 หรือเมลล์ทิ้งไว้หรือส่งข้อความส่วนตัวทิ้งไว้ในเวปนี้ได้เลยนะคะกลับมาแล้วจะมารีบเปิดและตอบกลับทันทีค่ะ
และหลังจากนั้นก็จะกลับมาเตรียมตัวสมัครเป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน ของสายการบินเจแปนแอร์ไลน์ ค่ะซึ่งก็..คงสมัครแบบชิวๆไปงั้นๆ...เนื่องจากว่าค่อนข้างมั่นใจเหมือนกันว่าไม่น่าจะได้-*- แต่ก็...ลองๆดูก่อนค่ะจะได้ไม่เสียใจภายหลังว่าทำไมไม่ลองสมัครดู.... ช่วงนี้เริ่มวางแผนชีวิตมากขึ้นกว่าเดิมค่ะ อาจจะเป็นเพราะเริ่มรู้สึกว่าโตขึ้น(ทั้งๆที่จริงๆโตนานแล้วแต่ยังอยากทำตัวเป็นเด็กอยู่ค่ะ-*-) เริ่มอยากวางแผนว่าควรจะทำอะไรต่อไปดี ในชีวิต ทั้งเรื่องการงาน การเรียน ครอบครัว และเรื่องความรัก.... แต่ตอนนี้อยากสงบจิตสงบใจซักพักค่ะ หลีกหนีจากความวุ่นวายต่างๆในชีวิต และให้เวลามากๆกับตัวเองบ้าง เนื่องจากตลอดเวลาที่ผ่านมาอุ๋ยทำเพื่อคนอื่นมาตลอดค่ะ...คงถึงเวลาแล้วที่อุ๋ยควรทำอะไรเพื่อตัวเองบ้างค่ะ หลังจากสงบจิตใจได้แล้วจะได้กลับมาเป็นคนที่มีสติมากขึ้น คิด วิเคราะห์ตัดสินใจอะไรได้ดีขึ้น ...ไม่ใช่ตัดสินใจอะไรแบบไร้สติ ...ชุ่ยๆ ขอไปทีแบบที่ผ่านๆมา.. ขอขอบคุณทุกๆคนที่คอยให้กำลังใจกันมาโดยตลอดค่ะ....จะไม่ทำให้ทุกคนผิดหวังนะคะ ต่อจากนี้...เรียนจบแล้วอุ๋ยคงต้องพึ่งตัวเองมากขึ้น ดูแลตัวเองมากขึ้น ต่อไปนี้คงต้องเผชิญโลกแห่งความจริงมากขึ้นหลังจากที่อยู่แต่โลกแห่งความฝันและเลี่ยงโลกแห่งความจริงมาโดยตลอด....เนื่องจากอุ๋ยเห็นว่าโลกแห่งความเป็นจริงนั้นโหดร้าย น่ากลัว.....ผู้คนส่วนใหญ่แก่งแย่งชิงดีชิงเด่นกัน....ตอนเรียน...ยังพอเห็นมิตรภาพที่หยิบยื่นให้กันอยู่บ้าง ...แต่พอเริ่มทำงาน...มิตรภาพเหล่านั้นกลับน้อยลงไป...เหลือไว้เพียงความไร้เยื่อใย และเห็นแก่ตัว...คอยแต่จใส่หน้ากากเข้าหากันตลอดเวลา...... ในเมื่อเป็นแบบนี้....ใครล่ะ จะอยากออกจากความฝันมาสู่ความเป็นจริงบ้าง.... นึกๆแล้ว...ไม่อยากทำงานเลยให้ตายเหอะ...-*- .....อยากกลับไปเรียนอีกครั้งอ่ะ...ไม่อยากจบเลย... แต่อีกใจก็อยากรับปริญญาแล้ว......อยากเรียนต่อ...แต่ก็ทำไมได้....เพราะพ่อแม่ให้ยืนด้วยขาตัวเองแล้วล่ะต่อจากนี้....หากอยากเรียนต่อ...ก็ต้องหาเงินเรียนเอง... ให้รู้จักค่าของเงินเอง.....ยอมรับว่าตอนนี้ อุ๋ยเป็นคนใช้เงินเก่งมากๆคนหนึ่ง..และพยายามจะเปลี่ยนนิสัยตัวเอง อย่างสุดชีวิต....ไม่รู้จะทำได้ไหมแต่จะพยายาม...เป้าหมายตอนนี้มีหลายอย่างมาก...จนรู้สึกสับสนในตัวเองเหมือนกัน... 1. อยากได้โน้ตบุ๊ค แมคอ่ะ..49,900 2.Canon DSLR 400D 3หมื่นกว่าๆหรืออาจจะ4หมื่น 3.อยากเรียนต่อด้านกราฟฟิคดีไซน์หรือแฟชั่นดีไซน์ที่ญี่ปุ่นหรือออสเตรเลีย หรือ ด้านถ่ายภาพ ที่เกาหลี..ซึ่งค่าใช้จ่ายนี่ก็โหดร้ายน่าดู...เก็บกันห้าชาติยังไม่รู้เลยว่าจะได้เรียนไหม -*- 4. อยากมีรถเป็นของตัวเอง....จะได้ไม่ต้องโหนรถเมล์อีก...เหนื่อยเหมือนกันนะต้องไปเบียดกะผู้คนและแข่งกับเวลา...ได้ใบขับขี่นานแล้วแต่ยังไมได้ขับรถซักที-*- 5. อยากทำงานได้เงินเยอะๆให้แม่ให้พ่ออยู่สบายๆ....แต่...งานอะไรล่ะที่จะได้เงินเยอะ.ๆๆ..เด็กจบใหม่ๆ...โง่ๆแบบอุ๋ยจะไปทำอะไรได้ละ-*- 6. เรื่องแฟนไม่ต้องพูดถึง...ตอนนี้ยังไม่อยากคิดอะไร...ปล่อยวาง...-*- ...มีก็ดีไม่มีก็ไม่เดือนร้อน...ทั้งๆที่จริงๆ บางครั้งก็รู้สึกอยากมีใครซักคนอยู่ข้างๆบ้าง เวลาไม่มีใครและไม่รู้จะหันหน้าไปหาใคร..แต่ตอนนี้อุ๋ยเข้าใจอย่างที่สุดแล้วว่า...ไม่มีใครรักอุ๋ยเท่าพ่อกับแม่หรอก....ทุกวันนี้เวลาอุ๋ยมีปัญหาอะไรอุ๋ยคุยกะแม่ได้ทุกเรื่อง...ขอบคุณที่รักและเข้าใจอุ๋ย..เสมอมาค่ะ...อุ๋ยรู้...ทุกครั้งที่อุ๋ยเจ็บจากความรัก แม่เจ็บกว่าอุ๋ยหลายเท่านัก....เพรางั้นตอนนี้อุ๋ยอยู่เฉยๆดีกว่า อุ๋ยก็ไม่เจ็บ แม่ก็ไม่เจ็บ .... บ่นแพล่ม หลายเรื่องเลย...ขอตัวไปอ่านหนังสือสอบต่อก่อน... วันที่ 6 มีนานี้สอบวันสุดท้ายแล้วค่ะ เป็นกำลังใจให้ด้วยนคะ แล้วเจอกันหลังบวชค่ะ
ปล. รูปบายเนียร์ทัศนากันได้ตามสบายนะคะอัพไว้แล้ว февраля 16 •.•´¯`•.•{ ถ่ายรูปเล่นสวนรถไฟ 13-02-2007 }•.•´¯`•.•ขอแวะเอารูปมาโพสหน่อย...ไปถ่ายรูปมาที่สวนรถไฟ..มันส์ดีแต่กลับมาแล้วดำแหง่กเชียว...
อะแฮ่ม...เซ็ตนี้จิงๆจุดประสงค์คืออุ๋ยกะเชอร์รี่จะไปฝึกถ่ายรูปโดยให้คุณพี่sigum แห่งมัลติพลายสอนให้....ปากด..ได้กลับมาแค่ชัดตื้นกะชัดลึก...นอกนั้น-*-....เปลี่ยนไปเป็นแบบให้คุณพี่ sigum ถ่ายกันซะงั้น...เพราะอยากได้รูปตัวเองกัน กร๊ากๆๆ...
ก่อนอื่น...ขอออกตัวก่อนว่า..คุณพี่ sigum ถ่ายรูปสวยค่ะ..แต่พอดีอุ๋ยหน้าตาไม่ดีเอง...เลยออกมาเป็นแบบนี้-*- ....ของเชอร์รี่รูปออกมาสวยมาก...(เพราะหน้าตาดีก่า-*-รูปเชอร์รี่เลยมีเยอะมาก..แต่...หึๆ...ไม่เอาลงหรอก..เด๋วอุ๋ยขายไม่ออกอ่ะเพราะเพื่อนสวยก่าอ่ะ...เกินหน้าเกินตาหึๆๆๆๆๆ(แอบเลวนิดนึง)) รูปอุ๋ยเลยมีหน่อยเดียว...ประกอบกับ..คุณพี่sigum เพิ่งprocessส่งรูปมาให้เพียงเท่านี้เพราะช่วงนี้งานยุ่งๆอยู่..อุ๋ยเลยเอาเฉพาะรูปที่อุ๋ยพอจะดูเป็นคนกะเค้ามั่งมาลงค่ะพี่น้องที่เคารพรักทั้งหลาย-*- .... ออกตัวอย่างที่สอง....จริงๆพี่sigum process รูปมาให้แล้ว..แต่เนื่องจากความชอบและความซนเกินพิกัดส่วนตัว...ที่ชอบสีจัดๆ+สว่างๆ..เลยจัดการแก้เอาเองโดยอุปโลกและคิดในใจว่า สีนี้ต้องสวยแน่ๆ...(กำ...แต่จริงๆแล้วตู processรูปมะเปงเอาซะเลย...แต่ไม่เป็นไร..เซ้วๆ..ถือว่าฝึกละกัน(ปลอบใจตัวเอง) ดังนั้น หากรูปใดจะดูไม่สวย...ก็คงไม่สวยเพราะอุ๋ยไปจัดการแก้โดยถือวิสาสะเอาเองไม่เกี่ยวกับฝีมือคุณsigum แต่อย่างใดเจ้าค่ะ.... ในเซ็ตนี้มีเพียงสองรูปเท่านั้นที่อุ๋ยไมได้แก้อะไรเลยคุณพี่sigum ส่งมาให้ยังไงก็ยังงั้น..คือรูป oui2และoui6ค่ะ แหะๆ..หวังว่างวดหน้าคงได้แก้ตัวเหอๆๆๆๆ-*-
февраля 06 •.•´¯`•.•{ ค วา ม รั ก ข อ ง อุ๋ ย }•.•´¯`•.•
ก่อนหน้านี้เคยคิดตลอดว่า..."รักแท้มีอยู่จริง"...อาจจะที่ไหนซักแห่ง เพียงแต่เรายัง"หามันไม่เจอ".... บางทีเราคิดว่าอาจจะใช่...บางทีไอ้ที่เราคิดว่าใช่มันก็อาจจะไม่ใช่...
ชีวิตอุ๋ยผ่านร้อนหนาวมามากมายเกี่ยวกับเรื่องของความรัก... อุ๋ยไม่เคยคิดอยากจะเปลี่ยนแฟนบ่อยๆเลย... เพราะทุกครั้งที่คบใครซักคน...อุ๋ยคบเพราะหวังในอนาคตข้างหน้า มองคนนั้นเป็นคู่ชีวิตที่เราจะอยู่ด้วยในอนาคต..ซึ่งสิ่งนี้ไม่ใช่สิ่งที่เพิ่งมาคิดได้ แต่เป็นสิ่งที่คิดมาตั้งแต่สมัยมัธยม...ซึ่งไม่ต้องสืบว่าเด็กสมัยนี้คงไม่มีใครคิดแบบอุ๋ยหรอก หลายคน...คบกันเล่นๆชิวๆ...คบไปวันๆ...คบๆเลิกๆ...เป็นแฟชั่น...มีกิ๊กกั๊กกันบ้างตามประสา..
สำหรับอุ๋ย...อุ๋ยคบใครอุ๋ยอยากคบยืดๆทุกคนนะ...แต่ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน คบทีไร..ต้องมีเรื่องให้มีอันต้องเลิกกันทุกทีไป..หรือแม้แต่บางคนยังไม่ทันได้ เริ่ม...ก็จบเห่ซะแล้ว....เดาได้ว่า..คงไม่มีบุญเรื่องความรัก...และชาติที่แล้วคง ติดค้างเจ้ากรรมนายเวรไว้มาก...จึงโดนเอาคืนไม่หยุดหย่อนแบบนี้...
แต่อุ๋ยก็ยังรู้สึกว่าอุ๋ยเป็นคนโชคดีคนนึง...ที่แฟนทุกคนที่เลิกไป...ยังคุย.. เป็นเพื่อน เป็นพี่น้องกันได้เหมือนเดิม...ยังหัวเราะกันได้..คุยปรึกษาปัญหากันได้.. และคนเหล่านั้นยังคอยอยู่ข้างๆอุ๋ยเสมอ...แม้วันนี้..คนเหล่านั้น จะมีคนที่เค้ารักมากๆ มาแทนที่อุ๋ยแล้วก็ตาม... ขอบคุณพี่แบ๊ง..แฟนคนแรกสมัยม.3....ที่ทำให้อุ๋ยรู้ว่า..รักกับชอบมันต่างกัน ขอบคุณบิ๊ก...แฟนคนที่สอง...สมัยม.6...บิ๊กทำให้อุ๋ยรู้ว่า..เป็นอุ๋ยที่โง่เอง..ที่ทำตัวงี่เง่า.. อุ๋ยยังเด็กเกินไปและเอาแต่ใจตัวเอง...ไม่เคยคิดถึงความรู้สึกใคร...และยังไม่เคยรักใครจิง...บิ๊ก ทำให้อุ๋ยรู้ว่า..การรักใครซักคนมากๆมันยิ่งใหญ่แค่ไหน...ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่บิ๊กทำให้อุ๋ย แม้วันนี้บิ๊กอาจจะไม่รับรู้ถึงข้อความที่อุ๋ยส่งไปแต่อุ๋ยสำนึกในใจเสมอ..และหากมีโอกาสย้อน เวลากลับไปได้..อุ๋ยจะไม่ทำตัวงี่เง่าแบบนั้นอีกและจะประคับประคองรักษาความรักของเรา ให้ดีที่สุด...ขอบคุณ..ที่คอยอยู่ข้างๆอุ๋ย เอาใจใส่อุ๋ย...ห่วงใยอุ๋ยในทุกๆเรื่อง..อุ๋ยขอโทด.. ที่ได้ทำร้ายจิตใจบิ๊กไว้มากมาย...อยากบอกบิ๊กให้รู้ว่า...หลังจากบิ๊กหายไป จากชีวิตอุ๋ย...อุ๋ยยังไม่เคยเจอใครที่ดีเท่าบิ๊ก รักอุ๋ยมากเท่าบิ๊ก..อีกเลย...
ขอบคุณเบิ้ม..ที่ทำให้อุ๋ยเข้าใจว่า..ความรักกับความสงสารมันต่างกัน.. เบิ้มเป็นเพื่อนที่ดีของอุ๋ย ...ทำทุกอย่างเพื่ออุ๋ย...ขอบคุณที่เบิ้ม มีแต่ความรู้สึกดีๆให้อุ๋ยเสมอมา...แต่อุ๋ยกลับทำร้ายจิตใจเบิ้มตลอดเวลา ....ซึ่งอุ๋ยก็ได้รับผลกรรมที่อุ๋ยทำกับเบิ้มไว้ทั้งหมดแล้ว... อุ๋ยรู้แล้วว่าตอนที่เบิ้มทรมาน...มันทรมานมากแค่ไหน...ขอโทดนะสำหรับทุก สิ่งที่เคยทำให้เบิ้มเสียใจ...
ขอบคุณต๋อม...แฟนคนที่สาม...ต๋อมเป็นคนดีจริงๆ...ดีมากๆแบบอุ๋ยไม่เคย เจอมาก่อน...อุ๋ยยังจำได้..ภาพที่ต๋อม...รีบกลับมาจากรด.เพื่อมาหาอุ๋ยที่บ้าน เพราะอุ๋ยไม่สบายไข้ขึ้นมากๆ...มาอยู่กับอุ๋ยตั้งแต่เช้ายันเย็น เพียงแค่มานอน ข้างๆจับมืออุ๋ย..แล้วเช็ดตัวให้...แต่อุ๋ยไม่โทดใคร...ต๋อมไม่ผิด..ที่ต๋อมเลือกแบบนัน้ ...ระยะทาง...ทำให้เราห่างกัน...ต๋อมเลยมีโอกาสได้ใกล้ชิดกับคนอื่นมากกว่าอุ๋ย.. แต่ยอมรับว่าเสียใจ...เพราะเราไม่ได้เลิกกันเพราะเราทะเลาะกันหรืออุ๋ยทำอะไรผิด.. แต่เลิกกันเพราะ"รักแท้แพ้ใกล้ชิด"...ทุกวันนี้คำคำนั้นยังคงดังก้องในหูอุ๋ยเสมอ.. "ขอโทดนะอุ๋ย...แต่ต๋อมไม่ได้รู้สึกกับอุ๋ยอย่างที่ต๋อมเคยรู้สึกอีกแล้ว.."..แม้จะเจ็บ ที่ได้ยินคำเหล่านั้น...เสียใจหลายเดือน...แต่สุดท้าย...เราสองคนก็กลับมาคุยกันเป็น เพื่อนคุยเฮฮากันได้เหมือนเดิม...ขอบคุณนะ...ที่ทำให้อุ๋ยได้รู้จักความรักดีๆ..อีกแบบหนึ่ง ขอให้ต๋อมมีความสุขกับคนที่ต๋อมรักเช่นกันนะ ใครเป็นแฟนต๋อมต้องโชคดีแน่ๆเลย
ขอบคุณบอนเทนเทา...แฟนคนที่สี่...เด็กจิตรกรรม..นิสัยดีน่ารัก... แม้ในสายตาคนอื่น...เค้าอาจจะดูน่ากัวด้วยรูปลักษณ์ภายนอก.. แต่ข้างในจิตใจของบอนนั้นประเสริฐยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด...ความรักอันบริสุทธิ์ที่บอน มอบให้อุ๋ย...อุ๋ยไม่เคยลืมเลย...อุ๋ยรักบอนมากนะ..บอนคือคนที่ทำให้อุ๋ยรู้จักจริงๆ ว่ารักบริสุทธิ์เป็นยังไง...อุ๋ยดีใจที่ได้เป็นรักแรกของบอน...ขอบคุณที่ดูแลอุ๋ยอย่างดีมาตลอด... อุ๋ยยังจำได้..ถึงภาพตอนเย็นๆที่อุ๋ยตีแบดที่หน้าสโม..แล้วบอนก็แอบมองอุ๋ยบ่อยๆ..แอบสเก็ตรูป อุ๋ยอยู่บ่อยๆ...ขอบคุณที่มอบความรู้สึกดีๆให้...แม้ความรู้สึกดีๆนั้นของบอนอาจจะจางหายไป กับกาลเวลา ...แต่ในใจอุ๋ยมันไม่เคยจางหายไปไหน...อุ๋ยยังจำภาพวันวาเลนไทน์ปีนั้นได้.. ที่บอนพยายามดั้นด้นตามหาบ้านอุ๋ย..ตั้งแต่เช้า...จนเย็น เพื่อเอาดอกกุหลาบขาวที่อุ๋ยชอบที่สุด.. เอามาให้ที่บ้าน....ทั้งๆที่เทอก็มาไม่เป็นและไม่เคยมา..แต่เทอก็หาจนเจอ... ขอบคุณที่มอบดอกไม้ให้อุ๋ยตอนอุ๋ยประกวดร้องเพลงที่มหาลัย..ประทับใจมากๆๆ..ขอบคุณ สำหรับไดอารี่ทำมือ..และตุ๊กตาน่ารักๆที่เทออุตส่าห์เย็บให้กับมือเพราะรู้ว่าอุ๋ยชอบ. ทุกอย่างที่บอนให้มา..อุ๋ยยังเก็บอยู่นะ...กระทั่งดอกไม้ที่เทอให้..ทุกวันนี้ผ่านมาสี่ปีแล้ว.. มันก็ยังอยู่....อุ๋ยเก็บไว้อย่างดีจ๊ะ..
ขอบคุณแจ็ค...ที่ทำให้อุ๋ยรู้ว่า...การรักใครซักคน.. อุ๋ยสามารถทำให้เค้าได้ทุกอย่าง...แม้จะเป็นทาสก็ยอม... แจ็คเป็นคนแรกที่อุ๋ยเอาใจใส่จริงๆจังๆทำทุกอย่างให้หมด.. ทุกๆเดือนอุ๋ยจะทำของเล็กๆน้อยๆเขียนการ์ดฉีดน้ำหอมให้...เขียนข้อความ ซึ้งๆประทับใจ...ประดิษฐ์อะไรน่ารักๆเล็กๆน้อยๆให้..มันเป็นความสุขของอุ๋ยนะ ที่ได้ทำแบบนั้น...อุ๋ยสุขที่จะได้ให้กับคนที่อุ๋ยรัก...อุ๋ยไม่เคยทนใครได้นาน แต่แจ็คเป็นคนแรกที่แม้เทอจะทำร้ายอุ๋ยมากมายเพียงใดอุ๋ยก็ยังคงตาบอดไม่ลืม หูลืมตา...รักเทอ...อุ๋ยเสียใจร้องไห้แทบเป็นแทบตายตอนเลิกกับเทอตั้งหลายครั้ง หลายครา...แต่อุ๋ยขอบคุณ...ที่ดนตรีนำพาให้เราได้รู้จักกัน...และได้รักกัน.. จนถึงวันนี้แม้แจ็คจะไม่ใช่คนที่ใช่สำหรับอุ๋ย...แต่อุ๋ยไม่เคยเสียใจที่ได้รักและรู้จักเทอ แม้ตอนนี้เทออาจจะไม่เหลือความรักให้อุ๋ยเลยก็ตาม...ดีจัยที่ครั้งนึงได้รักเทอ... ขอบคุณสำหรับความทรงจำดีๆมากมายในช่วงเวลาที่เราได้อยู่ด้วยกัน...ขอบคุณที่ แจ็คทำฝันอุ๋ยให้เป็นจริง..ให้อุ๋ยได้ร้องเพลง...ได้แข่งดนตรีในแบบที่อุ๋ยชอบ... อุ๋ยเคยคิดว่าอุ๋ยขาดแจ็คไปอุ๋ยจะไม่สามารถยืนได้ด้วยขาตัวเอง..แต่วันนี้อุ๋ยยืนได้แล้ว แม้ไม่แข็งแรงแข็งแกร่ง...แต่อุ๋ยจะพยายามยืนให้ได้ด้วยตัวเองอีกครั้ง...ขอบคุณจิงๆ
พี่แชมป์....ขอบคุณ...สำหรับความรักดีๆที่มอบให้... อุ๋ยเคยคิด...ว่าอุ๋ยคงไม่รักพี่ชายคนนี้ได้...แม้เราจะรู้จักกันมาตั้งแต่ปี1 แต่พี่ไม่เคยบอกเลยว่าชอบอุ๋ย..จนวันสุดท้าย...ที่พี่รับปริญญาก่อนพี่ไปเรียนต่อ ที่ฝรั่งเศสสองวัน...พี่บอกว่าพี่ชอบอุ๋ย...และนั่นคือจุดเริ่มต้น...ของเราสองคน.. เราไปดูหนัง ถ่ายรูป กินข้าวด้วยกันวันที่ 25 ธค. ซึ่งเป็นวันคริสมาส..และเป็นวันครบ รอบของเราสองคน...อุ๋ยไม่เคยลืมช่วงเวลาดีๆของเราเลยนะ..ขอบคุณที่ตลอดเวลาช่วย เหลืออุ๋ยมาตลอด...ขอบคุณที่มอบความรู้สึกดีๆให้อุ๋ย....ขอบคุณที่รักอุ๋ย...ขอบคุณที่บอกว่า อยากใช้ชีวิตร่วมกับอุ๋ย...ขอบคุณที่บอกว่าจะมาขอและหมั้นกับอุ๋ย...แต่..มันก็ไม่ได้หมั้น แต่ช่างเหอะ..อุ๋ยคงไม่มีบุญเอง...อุ๋ยดีจัยนะที่ครั้งนึงได้รักคนอย่างพี่...พี่เป็นคนดี..แต่อาจจะ ยังไม่ใช่สำหรับอุ๋ย...ขอบคุณที่โทรหาอุ๋ยทุกวัน เอาใจใส่อุ๋ย ดูแลอุ๋ย...เป็นห่วงเป็นใยอุ๋ย.. ขนาดอุ๋ยอกหักมายังมาคอยปลอบอุ๋ยอีก...ขอบคุณจริงๆ..และอุ๋ยดีใจ..ที่ทุกวันนี้เราก็ยังคุย เป็นพี่น้องกันได้เหมือนเดิม..ขอบคุณที่ไม่เกลียดอุ๋ย....ดีจัยที่ได้รู้จักพี่ค่ะ
กานต์...เพื่อน 8ปีของอุ๋ย...เรารู้จักกันได้เพราะสวนกุหลาบบอร์ด และเพราะเทอเป็นเพื่อนกับนู๋เหมี่ยว..คนที่อุ๋ยแอบชอบมา8ปีเช่นกัน อุ๋ยรักกานต์มากนะ..รักแบบที่ไม่เคยรักใครมาก่อน...แต่กานต์ไม่เคยชอบอุ๋ยเลย กานต์ไม่เคยมองว่าอุ๋ยดี...แต่กานต์กลับรำคาญอุ๋ยตลอด...กานต์เป็นคนแรก ที่อุ๋ยบอกรักก่อน...อุ๋ยรู้..มันไม่ดีนักหรอกที่ผู้หญิงจะบอกรักผู้ชายก่อน... แต่อุ๋ยไม่รู้..ว่าอุ๋ยหลับตาไปแล้วจะได้ลืมตาขึ้นมาอีกไหม...ดังนั้นทุกวันที่อุ๋ย ยังคงมีลมหายใจอุ๋ย...อุ๋ยอยากทำทุกวันให้ดีที่สุด..อยากบอกในสิ่งที่อยากบอก.. ก่อนที่จะไม่ได้บอก....กานต์เป็นคนแรกที่ทำให้อุ๋ยเสียใจขนาดที่ไม่กินข้าวไป4วัน ร้องไห้ไม่นอนสองอาทิดติดๆกัน...และกินเหล้า3วันซ้อน..เมาเละไม่เป็นท่า...เสียผู้เสียคน อุ๋ยไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน...ยอมรับว่าโง่ที่ทำแบบนัน้...แต่มันเสียใจมากมายจิงๆ.. ไม่เคยคิดเหมือนกันว่าจะรักกานต์ได้มากขนาดนี้...และวันที่กานต์ทำให้อุ๋ยเสียใจที่สุด คือวันที่ 25 ธค.วันคริสมาสนั่นเอง...มันทำให้อุ๋ยเกลียดวันคริสมาสไปเลย... ขอบคุณนะ...ที่ทำให้อุ๋ยรู้ว่า รักแท้ไม่มีอยู่จริง....
และสำหรับพี่กิด...พี่ชาย 6 ปี..ที่รู้จักกันมา... อุ๋ยเคยบอกรักพี่ไปเมื่อสามปีก่อน...แต่พี่มีแฟนอยู่แล้ว.. กลับมาคราวนี้...พี่บอกอุ๋ยว่า..พี่เลิกกับแฟนแล้ว.. มันทำให้อุ๋ยมีความหวัง.... อุ๋ยเลยทุ่มให้พี่หมด...ซึ่งปกติอุ๋ยมี100อุ๋ยจะให้300 ไม่แปลกที่คราวนี้อุ๋ยเองต้องเป็นฝ่ายเสียใจอีก.. พี่โทรหาอุ๋ย..พี่บอกให้อุ๋ยรอ...รอให้พี่ว่าง รอให้พี่ได้เป็นโคไพลอท..รอและรอ... แต่พี่กลับหักหลังอุ๋ย...ด้วยการให้ผู้หญิงที่ไหนไม่รู้ที่ เค้าอ้างตัวว่าเป็นแฟนพี่...โทรมาว่าอุ๋ย... โทรมาถามอุ๋ยว่าอุ๋ยเป็นอะไรกับพี่กิด... โทรหาอุ๋ยเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของในตัวพี่กิด... และตอกย้ำซ้ำเติมให้อุ๋ยเสียใจ...โดยที่ไม่ยอม มาคุยมาเคลียร์กับอุ๋ยเอง..และหายไปเฉยๆไม่โทรหาอุ๋ยอีกเลย.. ขอบคุณค่ะพี่กิด...ที่ทำให้อุ๋ยรู้ความจริงเร็วขึ้น...แม้ต้องแลกกับ การเสียความรู้สึกดีๆที่เคยมีให้พี่....มาตลอด6ปีเต็ม... อุ๋ยไม่คิด...ว่าพี่จะทำแบบนี้กับอุ๋ยได้เลย... อุ๋ยไว้ใจ...พี่บอกให้อุ๋ยรอ..อุ๋ยก็รอ... อุ๋ยไม่อยากกวนพี่อ่านหนังสือพี่พักผ่อน..อุ๋ยก็อุตส่าห์ไม่โทรกวน แต่กลายเป็นว่าพี่กลับมีเวลาอยู่กับผู้หญิงคนนัน้...แต่ไม่มีเวลา โทรหาอุ๋ยแม้ซักนาที...ทั้งที่เคยสัญญากับอุ๋ยว่าจะโทรหาอุ๋ยทุกวัน.. วันละนาทีสองนาที... ขอบคุณที่ทำให้อุ๋ยเกลียดวันวาเลนไทน์...เพราะพี่คือมิสเตอร์วาเลนไทน์ของอุ๋ย.. พี่เกิดวันวาเลนไทน์.. ...ขอบคุณ...ที่ทำให้อุ๋ยรู้จักความรักอันจอมปลอม.. และรู้จักว่า "รักแท้ไม่มีอยู่จริง"...
********************** ต่อไปนี้อุ๋ยจะไม่เชื่อคำพูดใครอีกแล้ว... ต่อจากนี้หัวใจอุ๋ยจะไร้ความรู้สึก... ต่อจากนี้อุ๋ยจะไม่รักใครมากไปกว่าการรักตัวเองอีกแล้ว... ต่อจากนี้อุ๋ยจะรักตัวเองให้มากขึ้น รักพ่อรักแม่ รักน้อง..รักเพื่อน รัก พี่.. แต่จะไม่รักผู้ชาย"ชั่วๆ" อีกแล้ว...
ปล. วาเลนไทน์ปีนี้คงเป็นปีที่แย่ที่สุดของอุ๋ย...แต่เอาเหอะ...คงมีอีกหลายคนที่มีความสุขในวันนั้น ยังไงถ้าใครมีความสุขก็อย่าเผื่อแผ่ความสุขมาให้อุ๋ยบ้างก็แล้วกัน...ขอบคุณที่ทุกคนอยู่เคียงข้างอุ๋ยในวันนี้...มันทำให้อุ๋ยรู้ว่า...รอบตัวอุ๋ยยังมีคนเป็นห่วงอุ๋ยอีกมากมาย...ขอบคุณจริงๆค่ะ... ปล.2 ไปรับน้องเอกฝรั่งเศสของที่มหาลัย ที่เขาใหญ่แกรนด์วิวรีสอร์ทมา...ชมภาพความเปรมได้ในอัลบั้มนะคะ января 30 •.•´¯`•.•{เป็นแบบนี้มันดีแล้วใช่ไหม?}•.•´¯`•.•เมื่อวานวันที่29 มค.2550 เรียนิชาฟังพูดอังกิด 2 จบแล้วก็เออนะ.. อยากกลับบ้านนอนมากเลยนะ แต่ก็ไม่อยากกลับคนเดียว..แต่วันนี้ วีมีเรียนภาษาอิตาเลี่ยนต่อ ตอน 16.30-19.30 อื้ม..นะ. ก็เลยไปนั่ง sit in ด้วย..(ไปนั่งเขียนไดอารี่ถึงใครบางคน) นั่งๆอยู่โดนถามเป็นภาษา อิตาเลี่ยนซะงั้น... กรูแปลไม่ออกเฟ่ย.ถามไรฟระ-*- ฮ่วย.. ตอบไม่ได้เลยวุ้ย-*- แต่ปากดว่า นั่งเรียนไปๆมาๆ กลายเป็นตูนั่งจดเลคเชอร์ ประดุจหนึ่งว่า ดิฉันลงทะเบียนเรียนเองก็ไม่ปานค่ะพี่น้องค่ะ-*- แถมต้องเอาเลคเชอร์ตัวเองให้ไอ้คนที่มันลงทะเบียนเรียน จดอีกตะหากนะ -*- นี่มันยังไงกันเนี่ยตูล่ะเวียนเฮด
เสดแล้วหลังจากนั้นก็เอ่อนะ..มารอรถเมล์ที่ท่าช้าง... เชื่อไม๊...สาย 47 ไม่ผ่านมาเลย...สาย25 คันแรกผ่านไป...หลังจาก รอมา เกือบ1ชม. แต่ทั้งอุ๋ยและวีก็ยังไม่ยอมกระโดดขึ้นซะที ปากด..รอไปรอมา...1.30ชม.ค่ะพี่น้องคะ-*- ...เกือบ2 ชม.อ่ะ ที่ยืน รอรถเมลล์อ่ะ...เมื่อยอย่างแรง เบื่อด้วย เหนื่อยด้วย..เซ็ง... เป็นการรอที่ยาวนานจิงๆ..... อันที่จริงแล้ว...ตัวอุ๋ยเองไม่ค่อยชอบการรอคอยเท่าไหร่นักหรอก แต่...บางที...การรอคอยก็เป็นสิ่งจำเป็น...
หลังจากนั่งรอรถเมลล์อยู่ก็...อื้มมมเบื่ออ่ะ..อยากคุยกะ มิสเตอร์วาเลนไทน์ ของอุ๋ยจัง...ช่วงนี้ไมได้คุยกันเลยค่ะ...คิดถึงมากๆ...ทำไงดี... เลยถามวีว่า.."อุ๋ยควรโทรหาไหม?" วีบอกว่าก็ลองโทรดูสิ อุ๋ยเลยอื้มมได้..แต่ขอเปลี่ยนเป็นยิงไปแทนละกัน
เพราะพี่เค้าอาจจะไม่ว่าง..หรือเหนื่อยและอยากพักผ่อน... อุ๋ยเองก็ไม่อยากกวน...เฮ้อ...เลยยิงไป... ปากดว่าไม่ถึง1นาที พี่เค้าก็โทรกลับมา... แล้วถามอุ๋ยว่า..."ตอนนี้อยู่ไหน?"... อุ๋ย// "ยังอยู่มหาลัยอยู่เลยค่ะกำลังรอรถเมลล์อยู่"... มิสเตอร์วาเลนไทน์ //"อุ๋ย....พี่มีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย" อุ๋ย// "เอ่อ...พี่อย่าทำเสียงซีเรียสแบบนั้นสิ..." มิสเตอร์วาเลนไทน์ // "ก็พี่จะคุยเรื่องซีเรียสน่ะสิ...พี่คิดมาหลายคืนแล้ว" อุ๋ย// "เอ่อคือ...พี่คะถ้าเป็นข่าวร้ายหรือเรื่องไม่ดี...พี่อย่าบอกอุ๋ยเลย... สภาพจิตใจอุ๋ยตอนนี้ไม่พร้อมจะรับฟังอะไรที่จะบั่นทอนจิตใจอุ๋ยให้มัน แย่มากมายไปกว่านี้" มิสเตอร์วาเลนไทน์// "เอ่อ..มันก็..ไมได้ร้ายแต่ก็ไมได้ดี..กลางๆน่ะ" อุ๋ย// "เอ่อ..โอเคพี่...ได้...เล่ามาเลย"-*- มิสเตอร์วาเลนไทน์// "คืองี้นะ...พี่คิดมาหลายคืนแล้ว..พี่กลัวอุ๋ยจะน้อยใจ ที่พี่ไมได้มีเวลามาโทรหาอุ๋ย หรือคุยกับอุ๋ยนานๆ คือถ้าพี่จะคบใครเป็นแฟนแล้ว พี่ก็อยากมีเวลาให้แฟนเยอะๆ อยากอยู่กับแฟนเยอะๆ อยากดูแลอยากเทคแคร์ วันเทศกาลก็อยากอยู่ฉลองด้วย อะไรแบบนัน้...คืออุ๋ยจะรับได้ไหมถ้ามันจะเป็นแบบนี้ และพี่จะไม่มีเวลาให้อุ๋ย..เลย"... อุ๋ย// "เอาแล้วไงตู(นึกในจัย) -- เอ่อ..ก็...อุ๋ยไม่ซีเรียสอ่ะค่ะ..แบบว่า..มีเวลาก็ค่อยโทรหา มีเวลาก็ค่อยเจอกกันก็ได้นี่ค่ะ..ไม่เห็นต้องเจอกันทุกวัน..ไม่เห็นต้องคุยกันทุกวันเลย แค่วันละนาทีหรือส่งข้อความมาบ้างอุ๋ยก็ดีใจมากแล้ว..อุ๋ยเข้าใจค่ะว่างานที่พี่ทำมัน หาเวลาว่างได้ยากมาก...และพี่คงเหนื่อยมากเหมือนกัน...ที่อุ๋ยหลังๆไม่โทรไป แต่ส่งข้อความไปหาอย่างเดียวก็เพราะอุ๋ยไม่อยากรบกวนพี่นั่นแหละค่ะ อยากให้พี่พักผ่อนเยอะๆ อ่านหนังสือจะได้ได้คะแนนดีๆ จะได้ก้าวหน้าด้านการงาน อุ๋ยอยากเห็นพี่ประสบความสำเร็จ...อีกหน่อยก็ได้ขึ้นเป็นโคไพลอทแล้ว(co-pilot)" มิสเตอร์วาเลนไทน์// "อื้มก้อ..จ้า..ถ้าอุ๋ย..สบายใจไม่คิดมากก็ดีแล้วแต่พี่ก็แค่กัว ว่าอุ๋ยจะน้อยใจจะคิดมากว่าทำไมพี่ไม่โทรมาเลย พี่ก็ไม่อยากต้องมานั่งเป็นห่วงอุ๋ย ว่าตอนนี้อุ๋ยอยู่ไหน อุ๋ยทำอะไรอยู่...(แหมเป็นห่วงด้วยเหรอ??)ดีจัยจัง^^ แต่ก็คงจะอีกนาน กว่าที่พี่จะจัดการอะไรได้ลงตัวพอพี่มีเงินเดือนพี่ก็ต้อง เลี้ยงดูพ่อแม่ก่อน..(อื้มเข้าใจอ่ะ-*-)" อุ๋ย// "ค่ะ..อุ๋ยเข้าใจค่ะพี่...เข้าใจจิงๆไมได้เฟคทำว่าเข้าใจ" มิสเตอร์วาเลนไทน์// "แต่ถ้าในระหว่างนี้เกิดมีใครมาจีบอุ๋ย...ก็ดูๆไปได้นะพี่ไม่ว่า... มาเล่าให้พี่ฟังด้วยมั่งก็ได้ มีอะไรก็โทรมาได้ ปรึกษาได้ พี่ไม่อยากให้อุ๋ยต้องมานั่งรอพี่ ต้องมาปิดตัวเองเพราะพี่ เกิดมีใครเข้ามาก็ดูๆไปได้เลย" อุ๋ย// " เอ่อ..อุ๋ยทำไมได้ค่ะพี่ อุ๋ยจะอยู่กับคนนั้นคนเดียว..จะไม่เจ๊าะแจ๊ะแล้ว...และจะไม่คบทีเดียวหลายๆคนและเผื่อเลือก ด้วยค่ะ...ทำไม่ได้จริงๆค่ะพี่..." มิสเตอร์วาเลนไทน์// "แต่พี่ก็กัวว่าอีกหน่อยอุ๋ยก็จะไม่เข้าใจแบบนี้น่ะสิ...แรกๆอาจจะทำได้... แต่พอนานเข้าอาจจะทำไมได้...แฟนเก่าพี่คบมา4 ปีสองปีแรกเค้าก็ทำได้...ยอมรับได้เรื่อง ไม่มีเวลาให้ แต่พอนานเข้าก็ทำไมได้..." อุ๋ย// "พอดีอุ๋ยไม่ใช่คนแบบนั้นน่ะสิพี่...-*- อุ๋ยไม่คิดด้วยว่าที่ทำอยู่เป็นการ"ทน"...เพราะถ้าเมื่อไหร่ อุ๋ยใช้คำว่าทน..นั่นหมายความว่าอุ๋ยเริ่ม"ฝืน" ตัวเองที่จะอยู่กับพี่..แต่ทุกวันนี้อุ๋ยสุขกับการเป็นผู้ให้ อุ๋ยสุขที่จะได้อยู่แบบนี้..ได้ห่วงใย และรู้สึกดีๆ รู้สึกรักใครซักคนอย่างจิงใจ อุ๋ยไม่คิดจะคบใครเล่นๆ แล้ว..ตอนนี้อุ๋ยจะคบใครอุ๋ยมองถึงอนาคตร่วมกันแล้วเพราะงั้นอุ๋ยจิงจังมากนะ... อย่างน้อยๆ อุ๋ยก็อยากดูแลพี่...แบบนี้ไปเรื่อยๆ...อยากแค่ได้ยินเสียงบ้างซักนาทีให้หายคิดถึง.. ไม่ได้ต้องการรบกวนเวลาของพี่เลย...จะให้บอกว่าไม่มีน้อยใจเลย..คงเป็นไปไมได้..อุ๋ยก็ไม่ใช่ ก้อนหิน เศษดินหรือกรวดทราย ที่จะได้ไม่มีความรู้สึกอไรเลย.. อุ๋ยก็รู้สึกน้อยใจเหมือนผู้หญิงคนอื่นทั่วๆไป...แต่อุ๋ยมีเหตุผลพอที่จะไม่งอแง เรียกร้องเอานั่นนี่มากจนเกินไปเพราะรู้ดีว่าอาจทำให้พี่รำคาญเอาได้... แต่อีกประการคือ อุ๋ยเข้าใจ..ว่าพี่ไม่ว่างจริงๆ แล้วถ้าอุ๋ยทำได้ค่ะพี่จะว่ายังไง" มิสเตอร์วาเลนไทน์// "พี่ก็ไม่ว่าไง...ก็..ดูๆกันไปก่อนละกัน" ประโยคสุดท้าย..ช่างกินใจเหลือเกิน....
รู้สึก"หัวใจเริ่มพองโต"...จริงๆก่อนหน้านี้ก็อยาก เป็นฝ่ายเริ่มต้นคุยเรื่องนี้กับพี่เค้าเหมือนกัน...แต่ก็กระอักกระอ่วนใจ ที่จะต้องเป็นฝ่ายพูดเองก่อน...เนื่องจากพี่เค้าเป็นพี่ชายอุ๋ยมา 6ปี.. และคงไม่เคยคิดกะอุ๋ยมากกว่าน้องสาวเลย... แต่อุ๋ยไม่ใช่...อุ๋ยแอบชอบพี่เค้ามาตลอด 6ปี... เสียแต่ว่า...เราไมค่อยได้มีโอกาสโทรคุยกันบ่อยนัก..หรือแม้ แต่เห็นหน้ากันก็ตาม....สำหรับพี่...มันคงเลยจุดนั้นมาแล้ว จุดที่สามารถจะคิดกับอุ๋ยได้มากกว่าน้องสาว... แต่อุ๋ยก็แอบดีใจ..ที่พี่พูดว่า "ดูๆกันไปก่อนละกัน".. หมายความว่าอุ๋ยมีหวังใช่ไหม???
แล้วพี่จะรู้สึกดีๆ....แบบที่อุ๋ยรู้สึกกับพี่บ้างไหมคะ??? คิดถึงพี่นะคะ... อุ๋ยจะรอวันนั้น
{เป็นแบบนี้มันดีแล้วใช่ไหม?}
อันนี้เป็นรูปเก่าเก็บประมาณปีที่แล้ว... ตอนไปม้วนผมโดยใช้แกนครั้งแรกในชีวิต ก็..นะ..ไปงานแต่งงาน(ครั้งแรกในชีวิตอีกเหมือนกัน) อยากกลับไปไว้ทรงเดิมแล้วอ่ะ-*- เบื่อทรงดัดแล้อ่ะ... ขี้เกียจใส่มูสแล้วก็...ตอนนี้หัวเยินหมดแล้ว.. ปู้ยี้ปู้ยำมากไป...ทำไงดีแง...เอาผมสวยๆของชั้น คืนมาน๊าฮือT_T
ปล. เป็นไข้หวัดใหญ่หนักๆมาสองอาทิดก่าๆติดๆกัน...เกือบตายแหงแก๋..ทรมานชะมัดเลย...-*- แต่ตอนนี้หายดีแล้ว..เฮ้อ...ทรมาน ปล.2 มือถือร้อนจี๋...อยู่ๆก็ดับไป..เป็นแบบนี้หลายครั้งมากๆ....อาการเหมือนมือถือจะระเบิด...เลยเอาไปให้ที่ศูนย์เชคให้..กัวระเบิดง่ะ... มะก้ารับโทรสับ+ใช้โทรสับเท่าไหร่เลยอ่ะ...แง....โทรสับตูจะระเบิดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด..-*-(ทุกวันนี้ก็ยังเป็นอยู่..ตูควรจะซื้อมือถิอใหม่ไหมเนี่ย-*-) января 21 •.•´¯`•.•Happy moment is coming up!!•.•´¯`•.•
With P'TUA..vox of RYTHMATHIQUE
with p'FORD
with P' aek Wichai
with P'B Crescendo
with P'aek Get2ther
with P'Bun января 02 •.•´¯`•.•Happy New Year 2007 •.•´¯`•.•Part 2Happy New Year 2007 Calendar of January !!明けましておめでとうございます !!
THANKS Nong VJ~KoY !@ atomza ja for this calendar...i love it ^^
WHAT"Z NEWZ!! now...i'm PJ (programming jockey) of DJ...(Disc Jockey) @ Atomza...http://www.atomza.net U all can request the song that u wanna listen ^^ Plz come and check it out and request ur fav songs ka^^
hope u all enjoy with all songs...love u all ^^
"หน้าตอแหลเนอะ??"
"หน้าเหมือนหมาเดอะด๊อกเลยอะ-*-"
ที่หน้าแกรนด์อีจีวี..
P.S. some of my new pix from P'heartz's camera^^ So fat...T_T so sad coz of Alchohol and chocolate cake anyways..THANKS p'zom and P'heartz so much..for doing karaoke and had lunch together..^^ love u two ^^ |
|||||||
Отправить личное сообщение
Подписаться на RSS-канал
Рассказать другу
Добавить в Live.com
Добавить в сеть
ถ้าอุ๋ยรู้สึกดีๆกับใครซักคน..ชอบหรือรักใครซักคน...
"ก็ดูๆกันไปก่อนละกัน"
|
|
